26-09-09

onze meester vertelt 's morgens een mop om de dag lachend te starten

 

 

 

 

 

ieder morgen

nog voor we samen bidden in de klas

vertelt onze meester een mop.

waar hij die blijft halen?

daarop kan ik je geen antwoord  geven.

zeker niet op de scheurkalender

want die lees ik

elke morgen

terwijl mijn thee wat kouder wordt.

de moppen van de meester zijn ook smakelijker.

 

je kunt nooit vroeg genoeg beginnen

met lachen! monkelt hij.

 

ik denk  dat hij gelijk heeft.

want mijn oma zegt altijd:

je vangt meer vliegen met honing dan met azijn.

 

en wij hangen allemaal aan zijn lippen.

hij heeft er een handje van weg  om ons om zijn vinger te draaien.

 

joz. le bruyn

 

18 september 1996

 

23:14 Gepost door jozlebruyn@skynet.be in gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mop, lachen, oma, winden, grootmoeder, meester, vinger, vroeg beginnen |  Facebook |

soms vind ik de wereld oneerlijk

 

 

soms vind ik de wereld oneerlijk.

 

de ene mag niets en de andere  mag alles.

 

ik mag nog geen vinger uitsteken

naar mijn zus

of ze schreeuwt moord en brand.

 

ze roept al brand

voor ze ergens een vlammetje heeft gezien.

 

dus redeneer ik:

handen af!

eerbied voor het jonge meisje!

 

maar de juwelier

heeft het daar schijnbaar

minder moeilijk mee.

 

hij schoot zus  twee gaatjes in haar oren

daar werd hij zelf nog goed voor betaald

en zeggen dat hij nog profijt  heeft,

een beetje winst,

aan die zilveren oorringetjes met een

blauwe saffier.

 

twee maten en twee gewichten.

 

Joz. le bruyn

 

18 september 1996

 

22:54 Gepost door jozlebruyn@skynet.be in gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: juwelier, zus, oneerlijk, gaatjes, oorringen, profijt, saffier, alles mogen, niets mogen |  Facebook |

ikvoel me soms een tweezak

 

 

 

 

 

ik voel me soms een beetje

een tweezak

mijn mes snijdt  schijnbaar

aan beide kanten.

 

ik loop graag  mee in de vredesoptochten.

ik protesteer met klem tegen  de oorlogen 

waar dan ook in de wereld.

 

maar in de vakantie

speel ik graag oorlogje met mijn vrienden.

de goeden tegen de slechten,

zoals dat  gewoonlijk het geval is.

 

dan vliegt er van alles dat niet

te heet of te zwaar is door de lucht.

 

alleen vredesduiven komen

niet aan de orde.

 

als het voor iemand

uiteindelijk toch allemaal een beetje te zwaar wordt

mag  hij twee vingers omhoog steken

op slag   wordt die dan  met rust gelaten.

 

afspraken zijn afspraken.

daar  houden jongens van eer zich aan.

zelfs in oorlogstijd.

joz. le bruyn

 

18 september 1996

 

 

22:45 Gepost door jozlebruyn@skynet.be in gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vredesduiven, tweezal, vredesoptochten, oorlogje spelen |  Facebook |